نمیشه توی بیست سالگی از کسی بخواید به خواهرتون بگه خاله چون ناراحت میشه که به شما میگه خاله و اسم اون رو با «خانم» صدا میزنه. واقعا دیره. حتی اگر هم بگه، فقط کلمه خاله رو لوس کرده. در حالیکه شاید اون «خانم» رو قد یه خاله دوست داشته باشه.

دقیقا همیشه از این لحظه متنفرم. این لحظهای که با یه قسمت سریال یهو به مشکل میخورم مثلا زیرنویس مشکل داره یا یه قسمت جا افتاده یا هرچی، بعد یه حواسپرتی اعصاب خوردکن میاد وسط به کمکش، مثلا اینکه فلشم یه جورایی خراب شده و من توی یک لحظه معدم از استرس به هم میپیچه و خسته میشم و میخوام هیچکدوم رو حل نکنم. یه تیکه شکلات میذارم تو دهنم تا ازش لذت ببرم و به خودم مسلط شم اما ده ثانیه بعد به خودم میام و میفهمم قورتش دادم و هیچی حس نکردم. دقیقا از همین لحظه متنفرم هربار.

نامه ی شما تازه به من رسیده است. از اعتماد تامّی که نسبت به من ابراز داشته اید و نزد من گرانبهاست سپاسگزاری می کنم و جز این کاری از من بر نمی آید. درباره ی چگونگی شعرهای شما چیزی نمی گویم زیرا هیچ اهل

به معنای واقعی کلمه زمان رو گم کردم. متوجه گذر زمان نمیشم. هر از گاهی از یکی میشنوم که چند شنبه ست، گاهی ساعت رو نگاه میکنم اما واقعا نمیدونم کجای زمانم.

وقتی زمان رو با چیزایی بگذرونی که خط کش دارن، دقیق و منظم میگذره.مثلا یه فیلم میبینی و میگی «خب پس یک ساعت و چهل و هفت دقیقه و بیست ثانیه گذشته از وقتی دیدن فیلم رو شروع کردم». یا «خب این آهنگ تموم شد

فکر کنم این تغییر ساعت خواب وزغ درون رو گیج کرده و امروز خواب مونده :))

همه چیز از وقتی واقعا خراب شد که تصمیم گرفتم خودمو کنترل کنم.

میدونیبنظر من عجیبترین یا خاصترین خاصیت آدما اینه که ادامه میدن.آرزو میسازیم و کلی پاش وقت میدیم، یه شبه همه آرزومون دود میشه میره هوا ،آدمهایی که عاشقشونیم میمیرن،هر چیز ارزشمندی که داریم تو یه لحظ

یه روزی ام بود که سه تایی نشستیم متن نوشتیم و رفتیم میکروفن دفتر رو برداشتیم و تو زنگ تفریح متنمون رو خوندیم.